بمحمّد ابنه وخليفته من بعده ووارث علمه فهو معدن علمي وموضع سرِّي وحجّتي على خلقي ، جعلت الجنّة مأواه وشفّعته في سبعين من أهل بيته كلّهم قد استوجبوا النّار . وأختم بالسّعادة لابنه عليّ وليِّي وناصري والشّاهد في خلقي منه الدّاعي إلى سبيلي والخازن لعلمي الحسن . ثمّ أكمل ذلك بابنه رحمة للعالمين . عليه كمال موسى وبهاء عيسى وصبر أيّوب . يُستذلّ أوليائي في زمانه وتهدى رؤوسهم كما تتهادى رؤوس التّرك والدّيلم فيقتلون ويحرقون ويكونون خائفين مرعوبين وجلين . . تصبغ الأرض بدمائهم ويفشو الويل والرّنّة في نسائهم . أولئك أوليائي . حقّاً ، بهم أدفع كلّ فتنة عمياء حندس ، وبهم أكشف الزّلازل وأرفع الآصار والأغلال ، أولئك عليهم صلوات من ربّهم ورحمة ، وأولئك هم المهتدون « 1 » . المسعودي ، إثبات الوصيّة ، / 168 - 170

--> ( 1 ) - از جابربن‌عبداللَّه انصارى روايت شده [ است ] كه گفت : من در دست فاطمهء زهرا عليها السلام لوح سبزى را ديدم كه گمان كردم زمرد است . در آن لوح نوشتهء سفيدى ديدم كه به نور آفتاب شباهت داشت . به آن بىبى گفتم : پدر ومادرم فداى تو باد ! اين لوح چيست ؟ فرمود : اين لوحى است كه خدا براي پيغمبر خود صلى الله عليه وآله به رسم هديه فرستاده است . در اين لوح نام پدرم رسول خدا ، پسر عمش علي بن أبي طالب ، نام دو فرزندم حسن وحسين ونام وصىهايى كه از فرزندان حسينم عليهم السلام به وجود مىآيند ، نوشته شده است ، پدرم اين لوح را به من عطا كرد وبه وسيلهء آن به من بشارت داد . مرا دستور داد كه اين لوح را حفظ نمايم . آن‌گاه فاطمهء زهرا عليها السلام آن لوح را به من داد . من آن را خواندم وآن‌چه را كه در آن بود ، رونوشت كردم . رونوشت آن اين است : بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم اين نامه‌اى است از طرف خداى باعزت ودانا از براي محمد صلى الله عليه وآله كه نبي ، نور ، سفير ، پرده ودليل خدا است . اين نامه را روح الأمين از نزد پروردگار عالمين آورده است . يا محمد ! نام‌هاى مرا بزرگ بدار ونعمت‌هاى مرا سپاسگزار باش ؛ زيرا من خدايى هستم كه غير از من خدايى نيست . منم كه شكنندهء مردم جبار وسركش هستم . منم كه مظلومان را بر دشمنان پيروز مىنمايم وبر گناهكاران قهر وغضب مىكنم . كسى كه به غير از فضل من اميدوار باشد ، يا غير از عدل مرا خائف باشد ، أو را عذاب دردناكى مىكنم كه احدى از أهل عالم را نظير أو عذاب نكرده باشم . يا محمد صلى الله عليه وآله ! مرا عبادت كن وبر من توكل نما . من هرگز پيغمبرى را نفرستاده‌ام كه روزگار أو را كامل ومدت أو را منقضى كرده باشم ، مگر اين كه براي أو وصى قرار دادم . من تو را به تمام أنبيا ووصى تو علي بن أبي طالب را بر تمام وصىها فضيلت وبرترى دادم . تورا به وسيلهء دو فرزندت حسن وحسين عليهما السلام گرامى داشتم .